دعای قنوت ایت الله بهجت(ره)


ربنا اتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه و قنا عذاب النار و عذاب القبر
برحمتک یا ارحم الراحمین
دوستان از بس برامون عزیز و گرامی هستین گذاشتیم تا اگر خواستید ازاین به بعد عذاب القبرشو تو دعای دستتون اضافه کنید انشاءالله مستجابه

دوستی با وفا به من گفت "در موقع درخواست از خداوند این چنین باش"


چندی پیش دوستی به من آموخت هنگام درخواست از خداوند به نداشته هایت فکر
نکن که من چنینم و چنان و ایا با این شرایط خدا جواب منو میده؟!نه در لحظه مناجات
به این فکر کن که خدا خیلی بزرگ و کریمه او به من گفت لیسک دادن به یک بچه
کوچک خیلی راحته ، او تمام خواسته های ما را از کوچک و بزرگ در برابر
قدرت و توانایی بی انتهای خداوند به درخواست یک لیسک از یک کریم تشبیه
کرد یعنی درخواستهای ما هرچند در ذهن خودمان بزرگ باشند در برابر قدرت
خداوند هیچ است!!!
اون گفت خواستن ها باهم فرق میکنه مهم اینه که توچجوری و با چه باوری
از خدا مسئلت کنی وگرنه دادن یک لیسک که برای یک کریم کاری نداره.
این جا بودکه باخودم گفتم چقدر خجالت آورست که انسان موقع درخواست
از خداوند ناامید باشد.
همچنین گفت هنگام درخواست از خداوند روی داشته هایت نیز حساب باز نکن.
و من از آن به بعد متوجه شدم که با چه احساس و باوری درمحضر خدای
قدرتمند و توانا خواسته هایم را مطرح کنم.

عاشقانه ها

پروردگارا...
چقدر راه ها برای کسی که تو راهنمایش نباشی تنگ است.
و چقدر راه ها برای کسی که تو را دارد روشن وهموار است.
خدای من! ای پاک ترین.
من را از راه هایی ببر که به تو برسم.
وبرای اینکه تو را در آغوش بکشم مرا از نزدیک ترین وبهترین راه ها بگذران.
دور را برای من نزدیک و سخت ومشکل را آسان کن.
ومرا در بین آن بندگانت قرار ده که برای نزدیک شدن ورسیدن به تو می شتابند و همیشه در ِ
رحمتت را می کوبند وشب و روز عبادتت می کنند.
کسانی که زندگی را برایشان زلال کردی وآنان را به خواسته هایشان رساندی وکامیابشان نمودی
وبه وسیله ی فضل و رحمتت بی نیازشان کردی. وبه لطف توست که به بالاترین مقام هارسیدند.
"پس محبوب جاودانه ی من"
در تنهایی من همدمم باش وگناهم را ببخش ولغزشم را بیامرز وتوبه ام را بپذیر ودعایم را اجابت
کن وسرپرست ونگه دارم باش.ودر نداری بی نیازم کن ومن را از خودت دور نکن.
"ای بهشت بخشنده ی من"
"ای دنیا واخرتم "
"ای مهربان ترین مهربانان"


کافی نت بهشت در کتابخانه آیت الله قزوینی (ره)